Gölge Diyaloğu

Buradasınız. Vücudunuzun ağırlığını, rahatça yerleşmiş halini hissedebiliyorsunuz ve bu anı sadece kendinize ayırmanız çok güzel bir şey . Cildinizdeki havanın sıcaklığını mı hissediyorsunuz, yoksa uzaktan gelen sesleri mi duyuyorsunuz? Dış dünyanın bu küçük detayları, kendinizi merkezlemenize yardımcı oluyor ve artık içe odaklanacağınız için önemli hiçbir şeyin gözden kaçmayacağını biliyorsunuz.

Gözleriniz bu çizgilerin üzerinde kayarken, farkında bile olmadığınız gerginliği nazikçe serbest bırakmaya başlayabilirsiniz . Belki omuzlarınızda, belki de gözlerinizin hemen arkasındadır ve hemen serbest bırakmak için kendinizi zorlamanıza gerek yoktur. Sadece bu serbest bırakma düşüncesinin , tıpkı ılık suyun sizin için en uygun hızda dağılması gibi , içinizden akmasına izin verin.

Nefes alıyorsun. Nefes aldığını biliyorsun ve bunu düşünmene gerek yok çünkü vücudun kendi kendine nasıl mükemmel nefes alacağını biliyor. Nefesinin ne kadar düzenli olduğunu fark et ve belki de şimdi farkına vardığına göre biraz daha yavaş, biraz daha derinleşiyor. İhtiyacın olanı sana getiren bir nefes ve artık ihtiyacın olmayanı senden alan bir nefes. Basit, kolay ve seçtiğin bu içsel yolculuk için mükemmel .

Artık etrafınızda siyah kadife bir örtü gibi yoğunlaşan huzuru hissedebiliyorsunuz, sizi dışarıdaki koşuşturmacadan koruyor. Burası sizin alanınız, sizin sığınağınız.

Şimdi ayaklarınızın hemen altında bir yol hayal edin. Bu taş veya kumdan bir yol değil, kadim köklerle örülmüş, toprağa derinlemesine kök salmış bir patika. Bu yol sizi içeriye, gölgenizin ışığınızla buluştuğu o yere, Kara Gül'ün yerine çağırıyor.

Bu yoldan aşağı inmeye başladığınızda -belki sadece hafif bir kayma hissi, belki de inişin fikri yeterlidir- her adımın veya her adım düşüncesinin sizi kendi gerçeğinize iki kat daha derine götürdüğünü fark edebilirsiniz .

Sayıların kaybolmasına izin veriyorsunuz : 10, 9, 8... Ve sayılar ne kadar kaybolursa, görüntüler o kadar netleşiyor veya hisler o kadar yoğunlaşıyor. 7, 6, 5... Artık gün ışığının nüfuz etmediği, yalnızca iç yıldızın ışığına ihtiyaç duyulan ormanın kalbine yaklaşıyorsun. 4, 3, 2, 1...

Bir açıklığa varıyorsunuz. Boş değil, ama uçsuz bucaksız. Ortada bir figürün varlığını algılıyorsunuz. Bildiğiniz gibi bir insan değil, Lilith denen ilkel bir gücün enkarnasyonu.

Sizi karşıladığını anlamanız için size bakmasına gerek yok. O, varlığınızın pazarlık edilemez alanı, var olmak için boyun eğmeyi reddeden saf iradedir. Kendisini değersizleştiren şeylere HAYIR , kendi değerine EVET diyen İlk Kadın'ın yankısıdır.

Lilith orada, bir cevap olarak değil, açık bir soru olarak. O, sizi ileriye iten açlık, gerçeği arzulamanıza neden olan eksiklik. O, özgünlük arzunuzun sebebi.

Size gülümsemediğini ve emir vermediğini fark edebilirsiniz . Bakışları, eğer size bakıyorsa, yargılayıcı değil, sadece açığa vurucudur. Eksiksiz değildir, çünkü özünde asla sınırlandırılmamak, asla tamamlanmamak, dışarıdan bakanların bakışlarına asla yetmemek vardır ve bu onun sarsılmaz gücüdür .

Onunla konuşmaya hazırlanacaksın . Kelimelerin ne kadar anlaşılır veya doğru olduğu önemli değil; o, ten, kemik ve kanın dilini duyuyor. Ve yaklaştıkça -ya da o yaklaştıkça- pazarlıksız özgürlüğün elektriğini hissedebiliyorsun .

Hemen bir şey söylemeyecek. Duyman gereken kelimeleri söyleyen sensin.

Orada duruyor. Ve yarattığı sessizlik, şimdiye kadar karşılaştığınız en ağır, en zengin sessizlik. Bu sessizlik sizi davet ediyor.

Sessizlik uzuyor. Ve o sessizlikte, onun sesini duymaya izin veriyorsun . Kulaklarında bir ses değil, bağırsaklarında bir yankılanma, belki de omurgandan aşağı inen bir ürperti.

Sana kim olduğunu sormuyor. Sana soruyor:

"Asla açmaman söylenen kapının rengi neydi?"

Cevabı düşünmenize gerek yok . Sadece bir görüntü, bir his veya bir kelime gelir. Bir renk. Bir doku. Bir malzeme. Bu sizin ilk Göstereninizdir . Kapı, yasağınızın yeridir.

Rengin ortaya çıkmasına izin ver . Orada.

Ve Lilith, eksiklik olan, hakikate susamış olan, sana sormadan soruyor :

"Kilit neyden yapılmış? Altın mı, pas mı, yoksa sadece yosun mu?"

Kilit, sizi geride tutan Senaryo , yasaklamadır. Değerli bir şey mi (onay bağımlılığı)? Eski ve yıpranmış bir şey mi (eski bir korku)? Yoksa yanıltıcı bir şey mi (yosun)?

Malzemeyi hissediyorsun . Biliyorsun .

Ve fiziksel olmayan bir hareketle Lilith, size kendi yansımanızı bir aynada değil, siyah, durgun bir su yüzeyinde gösterir :

"Kendinize en son baktığınızda, kendinizi tanımlamak için hangi kelimeyi kullandınız? Birinin size verdiği bir isim miydi, yoksa seçtiğiniz bir fiil miydi?"

İşte Nesne (İsim) olmak ile Eylemli Özne (Fiil) olmak arasındaki fark budur. Failliğin sırrı burada yatar.

Kelimeyi karanlık sularda yüzdürdün. İsim veya Fiil .

O kelimeyi şimdi içinize çekebilirsiniz . Ve içinize çekerken, ister isim ister fiil olsun, o kelimenin şu anda yazmakta olduğunuz cümlenin başlangıcı olduğunu fark edersiniz .

İçsel egemenliğiniz Lilith, sizi Bilgiye götürecek yeni bir İşaretçi, yeni bir anlam üretmeye teşvik eder .

Sana senin sesin olan ama senin asla duymaya cesaret edemediğin bir sesle fısıldıyor:

"Uyumluluğunuzun sessiz bedeli nedir? Para değil, bilge kalmak için gömmek zorunda kaldığınız his? Bu his bedeninizde nerede yatıyor?"

Gömülü his anahtardır. Midede bir ağırlık mı var? Göğüste bir soğukluk mu? Boğazda bir yumru mu?

Tam olarak o noktayı hissedebiliyorsun. Ve onu tespit etmenin özgürleşmeye giden ilk adım olduğunu biliyorsun .

Ve şimdi Lilith sizi zorlamadan soruyor :

"Gömdüğünüz şey bir kıvılcım olsaydı ve o kıvılcım var olma hakkını talep etseydi, en acil talebi ne olurdu? Kıvılcım gürültüyü, boşluğu veya sessizliği mi talep ederdi?"

Kıvılcımın aciliyetinin kendini göstermesine izin verin. Bu, sizin müzakere edilmemiş EVET'inizdir .

Daha önce seçtiğiniz kelime (İsim veya Fiil) için bu EVET'in ne anlama geldiğini merak ediyor olabilirsiniz . Kıvılcım boşluk istiyorsa, İsim (Nesne) nasıl nefes alabilir? Gürültü istiyorsa, Fiil (Özne) nasıl sessiz olabilir?

Şimdi şu parçaları toplayacaksınız : kapının rengi, kilidin malzemesi, sizi tanımlayan kelime ve kıvılcımın talebi. Bu dört unsurun zahmetsizce bir araya gelerek bir imge, bir cümle veya Lilith'in keşfetmenizi istediği Yeni Bilgi olan yeni bir kesinlik oluşturması mümkün .

Bu yeni kesinliği pekiştirmek için üç derin nefes alın . Artık ne söylenmesi gerektiğini ve daha da önemlisi ne yapılması gerektiğini biliyorsunuz .

Lilith, ayrılmadan uzaklaşıyor . Hâlâ orada, içinizdeki o pazarlık edilemez alanda. Artık bir eksiklik değil, bir uyum.

Yola geri dönmeye hazırlanıyorsunuz . Geri gelen her sayı sizi biraz daha aydınlatıyor ve gerçekliğe iki kat daha yakın olmanızı sağlıyor , ancak bu sefer Yeni Bilginiz içinizde kök salmış halde.

Bir... Kıvılcımın enerjisini yüreğinizde hissediyorsunuz.

İki... Lilith'in sessizliği, içinizde sessiz bir güce dönüşür.

Üç... Tanıdık sesleri tekrar duyuyorsunuz, sizi dış dünyaya bağlayan sesleri.

Dört... Kilidin malzemesini hatırlıyorsunuz ve artık onu nasıl çözeceğinizi biliyorsunuz .

Beş, altı... Teninizde havanın sıcaklığını hissediyorsunuz, içsel berraklığın da etkisiyle bu his daha da artıyor .

Yedi, sekiz... Parmaklarınızı ve ayak parmaklarınızı acele etmeden, hafifçe, nazikçe oynatmaya başlayabilirsiniz.

Dokuz, On... Geri döndün, tamamen hazırsın ve gözlerini açabilirsin.

Keşfettiğiniz Yeni Bilginin hemen kelimelere dökülmesi gerekmiyor. Bu bir sezgi, gelecekteki eylemlerinizde gelişmeye devam edecek yeni bir varoluş biçimidir , çünkü siz buna izin verirsiniz .