Persephone, Gölge ve Ruhun Kaynağı

Persephone'un yeraltından dönüşü

İlkbahar güneşi Olimpos tepelerini okşadı, tapınakları altın bir ışıkla yıkadı. Hava yeni bir enerjiyle titreşti, yeryüzünün derinliklerinden yükselen bir yaşam fısıltısı. Tanrıların kralı Zeus, bu manzaraya sabırsızlıkla karışık bir şaşkınlıkla baktı.

Zeus: Demeter, kız kardeşim, sevincini görüyorum. Toprak yeniden çiçek açıyor, ekinler büyüyor... Ama Persephone'un bu yokluğu, geçici bile olsa, beni endişelendirmeye devam ediyor. Hades krallığında geçirilen bu altı ay... Kızımızda silinmez bir iz bırakmadı mı? Gölge, ölüler arasındaki yolculuk... Korkarım değişmiş, azalmış bir şekilde geri döndü.

Demeter gülümsedi, yüzünde derin bir bilgelik parlıyordu.

Demeter: Kardeşim, sanki gölge bir düşmanmış, bir yıkım yeriymiş gibi konuşuyorsun. Persephone, Yeraltı Dünyası'nda geçirdiği zamandan dolayı eksilmedi . Tam tersine, zenginleşmiş , tamamlanmış olarak geri döndü. Varlığının derinliklerini, karanlık köşelerini keşfetti... Gölgesiyle yüzleşti.

Zeus: Gölge... Kendimizde görmezden gelmeyi, saklamayı tercih ettiğimiz yönler... Bunun faydalı olabileceğine gerçekten inanıyor musun?

Demeter: Bir tohum hayal et, Zeus. Önce toprağın karanlığına gömülmeli, kışın görünürdeki ölümüne katlanmalı, sonra ilkbaharda filizlenip çiçek açabilmeli. Persephone da aynısını yaptı. Kendi içine inmeyi, saklı, bastırılmış olanla yüzleşmeyi kabul etti... Ve bugün ona yeni bir güç veren şey bu bütünleşme , bu bütünlüğünü kabullenmedir.

Zeus: Peki Hades... O yıkımın, kaybın simgesi değil mi?

Demeter: Hades derinliklerin koruyucusudur , gizli olanın efendisidir. Korktuğumuz ama aynı zamanda muazzam bir enerji barındıran kendi parçalarımızı temsil eder. Persephone onunla iletişim kurmayı, gizemlerini anlamayı öğrendi... Ve bunu yaparken gücünün bir kısmını geri kazandı.

Zeus: Demeter, tam bir ergin gibi konuşuyorsun.

Demeter: Her bahar bir başlangıçtır, Zeus. Ölümün bir son değil, bir dönüşüm olduğunu hatırlatan bir şey. Persephone artık sadece kaygısız küçük bir kız çocuğu değil. O, Yeraltı Dünyası'nın Kraliçesi ve baharın tanrıçası, ışık ve karanlık, yaşam ve ölüm arasında gezinebiliyor. Karşıtlarını bütünleştirmiş , bütünleşmiş .

Demeter, Zeus'un koluna elini koydu, bakışları hem delici hem de nazikti.

Demeter: Ve siz, ölümlüler... Baharın bu çağrısını hissetmiyor musunuz? Kendi iç bahçenizi keşfetmeniz, gömülü olanın çiçek açmasına izin vermeniz için bu davet. Gölgenizi karşılamak, derinliklerinizde saklı gücü ve güzelliği keşfetmek için ideal zaman değil mi?

Zeus'un dudaklarında bir gülümseme belirdi. Sonunda anlamıştı.

Zeus: Belki de... Belki de hepimizin Persephone'dan öğreneceği bir şeyler vardır.

Peki ya sen, sevgili okuyucu? Gölgenin hangi kısmı karşılanmayı bekliyor? Hangi iç baharın çiçek açmasına hazırsın? Artık zamanı geldi...